Arriba en zijn peesblessure

Arriba en zijn peesblessure

24.02.2012

Oktober 2011, de laatste wedstrijd gehad in Hengelo.

De week daarna paardenvangen in het Lauwersmeergebied. Niks aan de hand. En dan eindelijk is het zover, samen met Arriba lessen bij Gerard Leijten. Ik, waarom eigenlijk, erg zenuwachtig. Gerard achterop de koets, alles uitgelegd en een beetje door gesproken hoe we de komende tijd de lessen gaan invullen. Arriba was intussen lekker warm gestapt en we konden gaan draven. Bij de eerste meters zag ik het  al: dit is niet goed, Arriba is kreupel. Wat nu? Rudolf kwam direct met de oplossing: Arriba weer op stal en dan eerst maar lessen met Diesel. (Wat natuurlijk ook fantastisch is. Maar ik wou zo graag met Arriba hetgeen ik bij Rudolf heb geleerd uitbouwen met Gerard)
Thuis direct de dierenarts, Françoise Rey, erbij en uitzoeken wat er precies aan de hand is met Arriba.  Wat bleek: een ernstige peesblessure!  En nu??  Esther en Rudolf besloten (gelukkig) om een nieuw soort behandeling te starten: PRP misschien bij veel mensen nog onbekend. Maar dit wordt steeds meer toegepast bij paarden.
Eindelijk na 8 weken komt de dierenarts met het echoapparaat om te kijken of de behandeling is aangeslagen. Ik, samen met Rudolf en Esther, in de wolken, want het slaat goed aan. En nu 8 weken verder gaat het nog steeds heel goed met Arriba.
Ik kan samen met mijn vader Arriba, nu nog op therapeutische basis, 30 minuten laten stappen. We gaan dat de komende tijd uitbreiden met stukjes draf erbij in de bak. Omdat Amigo niet voor de kar kan, neemt mijn vader hem steeds aan de hand mee. Dat levert ook goede resultaten op. Als we zo doorgaan hoop ik dat we aan het eind van het seizoen weer wedstrijden SGMW kunnen gaan rijden.

Anja Eikens