dag 12 WK Izsák Hongarije

dag 12 WK Izsák Hongarije

29.09.2014

Afscheid nemen

Jullie hebben wat gemist gisteravond. We wilden vandaag tegen 6 uur gaan reizen en dus moest onze vrachtwagen wel eerst uit `het moeras ` komen, want anders komen we dus nooit weg vannacht.
Pappa en ik hadden de hele week al een heel leuk `speelgoedje `op het oog. Een enorme bulldozer op rupsaandrijving. Natuurlijk wilden ze ons er wel uit halen, alleen waren er nog enkele wachtende voor ons. ( ongeveer 2 uur wachttijd ) Wij waren dus genoodzaakt om eerst even lekker wat in het dorp te gaan eten. Dus huppa met de hele familie ons in de Micra geworsteld en naar het plaatselijke restaurant. Door de feestelijkheden in het dorp zat de hele tent tot de nok toe vol. Maar een aardige ober zei dat hij nog wel een `klein `plekje voor ons had. Wij heel serieus erop reageren dat we wel hutjemutje wilden zitten ALS we maar iets mochten eten. Hij grinniken en zei dat we hem konden volgen. Dus hup met Alletta achter de goede man aan een trap af. Bleek er een ENORME kelder onder het ding te zitten met wel plek voor 150 man ha ha. Daar zaten we dan, onze laatste avond. Ook al wil je best wel weer naar huis, ik heb altijd moeite met afscheid nemen van alle mensen die je achter laat. En we hebben het echt heel fijn gehad. Beetje droevig ben ik dan ook wel. Gelukkig komt pappa met afleiding, want hij gaat met Rudolf terug naar het terrein terwijl wij op het eten wachten. Hij heeft immers een "date" met de man van de enorme bulldozer. Zijn ogen glommen al van plezier bij het idee aan de actie. En die kreeg hij! Het enorme gevaarte trok ons kleine Dafje er met liefde uit. Natuurlijk stond pappa er met de foto camera bovenop zodat ook jullie mee kunnen genieten. Na het eten hebben we met de hele fanclub die er nog was de caravan zelf naar de weg geduwd en zijn we klaar voor vertrek.
Lia, Anneke, Ningo en Roel gaan morgen ook met de auto terug. Anja en Marijke zijn al weg en Marijke en Alleta gaan na een knuffel aan Diesel zo naar hun hotel en dan morgen vliegen.
Ikke loop nog even een rondje over het terrein, altijd even afscheid nemen! Want het was echt super!
Net na 6 uur stond Dieseltje op de vrachtwagen en zijn we gaan rijden. Het was een drukte van belang, want schijnbaar is 6 uur HET ultieme tijdstip voor menners om op pad te gaan. Overal was bedrijvigheid en startende vrachtwagens. Ik kijk weer mijn ogen uit naar alle enorme vrachtwagens, de één nog groter dan de ander, Sommigen met uitschuifwanden, enorme schotels op het dak of mega tenten eraan. Maar ik heb alle vertrouwen in ons Dafje en mijn technische vader en de ESA ( DAF garage uit o.a Groningen ) die hem helemaal hebben nagekeken en er groot onderhoud aan hebben gedaan. En daar gaan we dan, het laatste stuk van ons avonduur, want dat is het zeker.
Onderweg moesten we nog voor de vrachtwagen een vignet kopen voor de Hongaarse snelweg en daarna in Oostenrijk bij de Duitse grens ons elektronische tolkastje weer in leveren. We verbazen ons over de chaos in Oostenrijk bij de grens / Douane. Arme vrachtwagens chauffeurs. Er is nauwelijks parkeerplek en je moet een helemaal via een bug naar de andere kant van de snelweg. Want daar zit het kantoortje. Wij hadden niet verwacht in zo,n modern land dat het zo slecht geregeld is. Het deed ons denken aan Marokko. Maar na deze chaos zijn we lekker op weg en knorren met een aantal pauzes mooi door en komen we rond 18.30 uur op de drafbaan in Straubing waar we met alle Nederlanders ( team Saskia, Wilbrord, Jan en P&K ) samen wat zijn gaan eten en daarna niet te laat naar ons bedje. foto's