Fotosessie

Fotosessie

20.11.2011

Op de vraag of Rudolf wel in het dagblad van het Noorden wilde in de rubriek “hemd van je lijf“ wat gaat over sportmensen was het antwoord van Rudolf direct ja. Want het is toch geweldig dat je op basis van je prestaties in krant komt.  We zouden gebeld worden door de fotograaf voor de foto sessie en het interview zou daarop volgen. We hadden er al helemaal zin in en wachten op het telefoontje van de fotograaf.  Rudolf kreeg alleen een klein beetje argwaan toen een collega grijnzend tussen neus en lippen doorvroeg of hij wist wat voor “soort” foto’s er bij zouden komen. Dus direct gegoogeld. En als je zelf ook even gaat googelen op Ewoud Broeksma dan begrijp je dat de zenuwen toch even toe sloegen. Het zijn weliswaar hele mooie maar toch wel meestal geheel blote foto’s. Dat is dus het nadeel als je in plaats van het dagblad de paardenkrant leest. Je bent “ietsje“ minder op de hoogte van de vaste rubrieken in de krant. Maar niet uit het veld geslagen sprak Rudolf met fotograaf Ewoud af op een prachtige zaterdag. Ewoud zat nog geen drie tellen achter een kopje koffie toen hij z’n voorstel deed. Rudolf (in kleding!) op het gazon voor het huis en Diesel op de achtergrond voor de marathonwagen. De verbinding tussen Rudolf en Diesel moest bestaan uit  leidsels van zo’n 6 a 8 meter!!!  Onze gemoedstoestand veranderde op slag. Rudolf begon te glunderen en ik trok bleek weg. Het idee van Diesel voor de wagen zonder menner of iemand ervoor bezorgde me zwetende oksels. Diesel was in top conditie en op het moment erg werklustig. Stil staan zonder enige begeleiding leek me een onmogelijke opgave. Op mijn vraag of ik onze auto, de Micra, op de oprit moest  zetten om het hele spul  tegen te houden als het op de loop zou gaan keek Rudolf me wazig aan of ik van mars kwam en  antwoordde:  absoluut niet. Dan is straks ook de Micra plat. Het antwoord geeft  duidelijk aan hoe verschillend man en vrouw denken! Nou ik had me niet bezorgd hoeven maken. Diesel heeft 2 uur en een kwartier!!! los op de oprit gestaan met de kar achter z’n billen. Twee keer deed hij een stap achteruit, maar dat was vooral omdat ik zo raar deed. Om de oortjes erop te krijgen stond ik te springen, met plastic zakken te wapperen en scheppen tegen elkaar te slaan. Het resultaat:  prachtige foto’s, een mooie ervaring  en heel veel leuke reacties op het artikel. Bij deze,  bedankt Ewoud Broeksma voor je inzet. Meer foto’s staan in foto's.