Piber Oostenrijk CAI3*

10.08.2015

Op naar Oostenrijk! Dat klinkt toch best raar als je met een paard op pad gaat. Samen met mijn ouders, Tonnie en Marijke gaan we op pad met de vrachtwagen en daarachter de caravan. Daarnaast ook nog de Nissan Micra met de marathonwagen erachter zodat we een losse auto mee hebben, en meer plek op de vrachtwagen. De eerste dag reizen we naar de drafbaan in Straubing . Het is bloedheet en daar aangekomen is Diesel dan ook heel blij met een koele stal. Omdat we niet met zijn allen in de caravan kunnen slapen installeren Marijke en ik ons…… in de paardenbox naast Diesel! Zo staat hij niet helemaal alleen in het stallen complex en hebben wij een riante slaapkamer voor onze luchtbedden. Zowel Diesel als wij hebben geslapen als marmotjes. En het is super leuk om als je wakker wordt een groot hoofd boven je te zien met de oortjes naar voren. Hij riep nog net niet; ONTBIJTJE!
Vervolgens op pad naar de eindbestemming. De dag begon mooi, totdat er een stuk lawaai onder de vrachtwagen weg kwam. Papa onze privé monteur kiepte de cabine en zag dat de dynamo band voor een derde weg was! Waarschijnlijk een steentje er tussen gehad en weg geslagen. Volgens de top monteur was er maar 1 oplossing, weg van deze drukke parkeerplaats langs de snelweg en op naar Piber, nog zo’n 2 uur te gaan.
En alsof we nog niet genoeg ellende hadden gehad; onze auto tomtom bedacht nou niet direct de mooiste wegen voor een vrachtwagen! Hij loodste ons door de mooiste dorpjes en weggetjes, ware het niet dat het stijl omhoog en naar beneden ging en steeds smaller werd. Vervolgens stonden we ook nog voor een brug met het bordje; verboden voor vrachtwagens. ZUCHT... Er zat niet anders op dan een heel stuk om te rijden. Natuurlijk geniet je van het mooie uitzicht, maar onnodige kilometers met een paard, daar zit je niet op te wachten. We reden er ook niet alleen, want de Zwitsers, Finnen en Duitsers hadden net als wij ook niet het geld voor een speciale vrachtwagen tomtom, dus ook zei reden om. De aankomst op de stoeterij maakte gelukkig alles goed. Wat een prachtplekje, WOUW. De stoeterij ligt tegen de bergen aan en wij hadden een perfecte parkeer plek onder een boom. Geen luxe want het was constant 30+ graden Celsius. Papa heeft direct telefonisch contact gezocht met ESA Groningen en die bestelden een nieuwe dynamoriem die vervolgens afgeleverd werd 50 km vanaf Piber. SUPER trots was ik natuurlijk toen hij die 4 dagen later er in zijn eentje zonder goed gereedschap erom toverde. Ik heb de ALLERLIEFSTE EN HANDIGSTE papa van de hele wereld! De veterinaire keuring verliep zonder problemen en we konden even tijd doorbrengen met alle buitenlandse menvrienden. Super om elkaar weer te zien. Of je nu uit Polen, Zwitserland of Finland komt, allemaal genieten we van de zelfde mooie sport.
Op vrijdag werd die sport helemaal mooi toen Diesel in de zandpiste een hele fijne dressuur proef neer zette en we daarmee op de 4e plaats stonden in dit zeer sterke deelnemersveld.
Op naar de marathon! Deze marathon begon al met een heel spannend A-traject die door de bergen loopt, langs afgronden en steile stukken erin heeft zitten. Ook in het B-traject moet je tussen de hindernissen steeds weer omhoog en naar beneden. Tot onze grote verassing werden we zelfs 5e in deze bergen. Dat hadden we niet verwacht omdat ons paard bergen niet gewend is en velen van onze concurrenten wel. Apetrots op onze Diesel!
En dan de vaardigheid. Die werd verreden in de zandbaan met die mooie tribunes erlangs. Gaaf om in een echt “stadion" te rijden. Beetje jammer dat er niet in de parcourstekening stond dat er tussen de paarden en de pony’s het parcours anders werd gezet. En ook was dat niet gecommuniceerd. Na poort 3 kwam Rudolf, net als het Poolse team, erachter en hij moest ter plekke een andere lijn bedenken. Dat koste serieus tijd en daarna moesten we als de brandweer om de toch al krappe tijd te halen. Resultaat; 5e in de vaardigheid en 4e overall ! Wat heerlijk om dat te kunnen bereiken op de locatie waar volgend jaar het WK verreden gaat worden! Om diesel wat rust te geven vertrekken we pas maandag weer naar huis en gaan samen met het Poolse team nog even lekker “uit eten“ bij de: Mac Donalds! Op naar het volgende avontuur.