Sfeer op CAI Dillenburg

Sfeer op CAI Dillenburg

11.06.2012

We hadden gehoord dat één van de mooiste wedstrijden voor een enkelspan Dillenburg is, door het enorme deelnemersveld van uiteenlopende nationaliteiten. Toen bleek dat de wedstrijd in Assen niet door ging hoefden we niet lang te overleggen en besloten het avontuur aan te gaan. Ons Internationale debuut is Dillenburg geworden. Dat hebben we geweten. We kwamen aanrijden en zagen dat de dressuur/vaardigheidsbaan midden in de stad lag. Onze camping was een inimini parkje waar we allemaal maar net met ons transport konden staan. Wel was er een klein veldje tussen de bomen vrij gehouden voor …….. het losrijden! En dat alles lag verscholen tussen prachtige oude gebouwen. We keken onze ogen uit en het genieten kon gelijk beginnen, wat een sfeertje. O, ik vergeet nog de “Biergarten” met megagroot voetbalscherm te midden van het losrijveldje. Hier kon men feesten en genieten van Nederland-Denemarken.

Menteam P&K team bestond dit keer uit 3 man, Tjidde van Willenswaard kwam het team versterken. Daarnaast was ook Tonnie Cazemier mee met zijn pony Jeroen en grooms Anja Eikens en Jonneke Grommers. We kwamen er al snel achter dat we een “klein“ probleempje hadden. We waren met de vrachtwagen en hadden geen auto of scooter mee.  MAAR, de hindernissen lagen boven op de berg en onze bivak lag in het dal! Even naar de hindernissen betekende in dit geval een dik half uur fietsen/lopen tegen de berg op! Nu zijn we geen watjes, maar dit was echt afzien. En eenmaal aangekomen bij de hindernissen lag alles ook nog eens op verschillende hoogtes. De tactiek werd de volgende dagen dan ook: eten en drinken mee naar boven! Nu zullen de meesten al denken: en het A-traject, hebben ze die ook gefietst? UITERAARD!
Je moet immers weten hoe zwaar het is voor je paard. Nou, heeeel zwaar. Het was maar goed dat we met zijn zessen waren, want dan kon je een ander helpen als die het even niet meer zag zitten. Gelukkig hielpen de fantastische uitzichten je vaak wel naar de top. Prachtig!!!

Vrijdag:
De dressuur hebben we verreden op een mooie zandpiste die helaas nog wel nat was, maar Diesel liep voor wat hij waard was en de met de derde plaats waren we super blij. De prijsuitreiking was op de berg bij een kasteel. Hier staat het standbeeld van Willem van Oranje, waar wij uiteraard even mee op de foto zijn gegaan.

Zaterdag:
Tjidde stond achterop in de marathon en samen met hem heb ik een heerlijke marathon kunnen rijden. Het was zwaar, maar prachtig. En de hindernissen liepen erg fijn. Natuurlijk merk je dat de helft van de energie van Diesel in het A-traject verspeeld was, maar dat was te verwachten. Dus heel snel gingen de hindernissen niet meer. Maar we kregen een groot compliment van een hele snelle Zwitser. Die woonde in de bergen en reed nooit met zijn paard op een vlakke ondergrond. Hij vond het super dat we nog in de prijzen vielen met een paard dat op een “pannenkoek” woont! Vanaf dat moment had het lintje voor de 12e plaats nog meer waarde.

Zondag:
De vaardigheid was net een droom. Als 4e overall en een omgekeerde startvolgorde moesten we bijna als laatste starten. Nou, dat is een goede test of je stressbestendig bent. Toen ik de ring binnen reed ging er een knop om en had ik er verschrikkelijk veel zin in. Het liep dan ook super tot ik na de slalom bijna met bokkussen en al van de bok werd geslingerd. Op veel presentatiewagens zit het bokkussen los zodat je hem kunt verzetten naar de zijkant en er een 2e persoon naast kan zitten. Zo ook op die van ons merkte ik! Esther reageerde als een speer en greep mijn colbert en sleurde me terug op de bok. Helaas viel wel de bal op poort 17 en schoten we bijna door een verkeerde poort. Op de video kun je zien dat mijn beide benen in de lucht hingen en ik even daarna met een ruk bijna stil sta. Ik dacht maar 1 ding, ik moet door om mijn 4e plaats te behouden. Diesel reageerde alsof er niets gebeurd was en in no-time vlogen we weer voorwaarts richting de volgende poorten. Net over de finish baalde ik heel even van de tijdsoverschrijding en de bal. We zaten namelijk super qua tijd op schema om een foutloze ronde neer te zetten. Maar op het losrijveldje kon ik al snel weer nagenieten van de rest van de hele rit, wat is dit toch een mooie sport om te doen! Ondertussen speelde er -zonder dat ik het door had-  zich van alles af op de tribune. Het oranje vak zat strak op de banken want de nummers 3 en 2 hadden zoveel ballen en tijdpunten dat ik ondertussen naar de 2e plaats was doorgeschoven. En als de nummer één er 4 ballen af zou rijden was waren we 1e. En laat dat nou gebeuren! Magda Capoolse regelde heel snel een Nederlandse vlag voor op onze wagen want alle teams reden de extra barrage met hun landenvlag. Tijdens de prijsuitreiking stonden we vooraan tussen de kronen van Dillenburg. Als dan ook nog het Nederlands volkslied voor je wordt gespeeld is dat een heel mooi moment, waar we nog vaak aan terug zullen denken. Het was een heerlijke week waarin we verschrikkelijk veel lol hebben gehad en net zoveel keihard hebben gewerkt. Die combinatie heeft voor een mooi resultaat gezorgd. foto's-sfeer