Vrijdag Dillenburg Duitsland CAI 3*

Vrijdag Dillenburg Duitsland CAI 3*

21.06.2014

Vandaag een rustdag, nou ja…………….De ochtend begon wat minder rustig dan we zouden willen. De scooter had een stukje ijzer in de achterband en die was lek. Op het secretariaat kreeg ik te horen dat er in de buurt geen fietsenzaak of scooterzaak was, dus om 8 uur stond Esther al bij de plaatselijke auto garage. Twee verschrikkelijke aardige automonteurs hebben er direct een prop in geschoten en huppa, madam kon weer op pad. Een uurtje later was ik weer in het kamp. Marijke en Rudolf gingen samen de trajecten nog eens doornemen op de scooters zodat we ze echt goed zouden kennen omdat er zoveel hoogte verschil in zit. Dan weet je waar je je paard even kunt laten uitblazen en waar zeker niet. MAAR op 3,3 kilometer (juist ja: exact op de helft en ver van de bewoonde wereld op de berg in het bos) stonden ze weer met een lekke band, prop was er al uit. Maar ja, er kwam nog een hele klim en lopen met een scooter is niet echt haalbaar. Bovendien waren ze dan nog maar bij de hindernissen en niet in het dal. Dus een telefoontje naar mij. En dan????
Ik naar het secretariaat en al snel kreeg ik hulp van Andreas, het opperhoofd van de stoeterij waar we zaten. Hij gooide een trailer achter de auto en hup, daar sjeesden we de berg op. En hij reed vrolijk het traject voor de paarden! Over alle smalle paadjes, langs afgronden en al! En dan niet rustig! Nee, net alsof hij in Groningen op de ringweg reed. Ik me stijf aan de greep aan het plafond vasthouden en net doen alsof het normaal was. (met 200 of meer kilometer op de teller racen op het circuit bij mijn vader in de raceauto is veel minder eng!!!) Gelukkig kletste hij honderduit en waren we er al snel. Ietwat met wiebelbenen van mij hebben we de scooter erin gezet. Rudolf en Marijke werden opgehaald door Roel en Ningo en ikke mee met Andreas. Hij scheurde net zo hard de berg af als we erop gingen. Ik hield mijn hart vast voor de scooter. Samen langs de banden Quick-fit maar helaas. We eindigden zonder band weer in ons kamp. Denk dat de scooter inmiddels autoziek was, want die lag ondersteboven en had de hele trailer gezien…………..Maar ik ben Andreas eeuwig dankbaar voor zijn lieve reddingsoperatie! Kers op de taart deze dag: Tonnie won bij de pony’s de dressuur! Helemaal super. foto's volgen